20220815 Zabljak
Blijf op de hoogte en volg Peter en Odile
15 Augustus 2022 | Montenegro, Žabljak
20220815 Zabljak
Om 7:00word ik wakker, het zonnetje schijnt al. Ik denk als eerste zo’n beetje wakker te zijn en stap met mijn ochtendjas in de hand naar buiten. Snel gaat deze aan want ik hoor licht getrappel en gepraat en zie de duitse buren al badmintonnen. Na ons ochtendritueel van koffie zetten, dagboek bijwerken, wassen, poetsen, ontbijten, gaan we eerst daarvan weer uitrusten.
Vandaag reizen we niet maar gaan een bergwandeling maken. Schoentjes aan, rugzakje mee, wandelstokken ook. We zijn niet voor niets boven de zestig (en hardstikke kwiek!!). We gaan op pad, links het bos in en al snel wordt het toch al spoorzoeken. Als we bij het bergmeer aankomen zien we een bruggetje en paden en diverse wandelaars, meest jonger, geen ouderen. We besluiten een rondje langs het meer te maken, langs de kleine paden.
Het blijken twee meertjes te zijn die ieder vanuit een andere bron gevuld worden en ieder via een andere rivier weer leegloopt. Wel staan ze middels een kleine doorsteek met elkaar in verbinding. Iets dat biologisch uniek schijnt te zijn. Ons pad houdt op zodat we omhoog moeten klimmen. Diverse paden lopen kriskras door elkaar maar uiteindelijk komen we bij het tweede meertje. Ook daar gaan we omheen lopen en dat pad is zeker zo uitdagend zodat onze stokken goede dienst bewijzen.
Eenmaal bijna rond is er een bar-restaurant met ieder een terras. Voor een koffie worden we redelijk nors doch resoluut verwezen naar het andere terras. Het valt ook niet mee om met zoveel toeristen te moeten omgaan. Na de koffie wandelen we de laatste 500 meter weer omhoog naar de camping en lunchen met een broodje tonijnsalade. Peter moet nog wat verslagen schrijven en uitrusten. Dan fietsen we naar het dorp voor wat boodschapjes en besluiten aldaar op een terras een biertje te pakken en plannen te maken. Bij een biertje hoort een zoutje dus pakken we uit de boodschappentas wat zojuist gekochte paprika-chips en delen wat uit aan de twee Servische borrelaars naast ons.
Branco en Miroslav uit Servie hebben al een snuf op en de chips wordt graag aanvaard, waarop wij hun traktatie in de vorm van wijn en bier eveneens aanvaarden. Na dit copieuze geborrel, onze MaMiBo, fietsen we rustig aan naar boven en genieten van een zelfgemaakte maaltijdsalade, terwijl het alweer koeler wordt. Morgen gaat het regenen en morgen gaan wij verder. Leuke rustdag gehad.
