20220812 van Gmiçi (Prozor-Rama) naar Mostar

20220812 vanGmiçi (Prozor-Rama)naar Mostar

Vannacht prima geslapen in ons hotelletje boven op de bergpas. Het was 12 graden of zo en het heeft geregend, totaal anders dan de 30 warmte van overdags. De hotel/bardame van de borrels van gisteren had ons al gewaarschuwd: voor acht uur hoeven we niet aan ontbijt te denken. En als dan het ontbijt komt is het uitstekende koffie, kleine gebakken eitjes, wat brood en worst en zeker een pond eigengemaakte geitenkaas met honing.

De weg gaat vandaag met een klein ommetje. De laatste druppels verdwijnen, we hebben uitzicht op een geweldige bergketen in het oosten en de zon verschijnt en geeft alles nog meer kleur. We rijden langs het Ramsko Jezero (=meer) en verbazen ons hoe laag het water staat. Als we bij een barretje een foto maken vertelt de oberin dat elk jaar het meer zich vult en leegloopt in de zomer.

Onze omweg naar Mostar, we willen meer zien dan alleen asfalt, gaat langs het Busko Jezero. Maar eerst rijden we over de prachtige Lug-Planina ljubusa vlakte (R418). Tijdens de kilometers omhoog komen we al wandelaars tegem, waarvan een aantal vrolijk kwebbelende nonnetjes. Daarna halen we om de zoveel tijd kleine en grote groepen wandelaars is. Als we stoppen voor een fotogeniek moment hoort Odile van een wandelaar dat het een soor bedevaartstocht is. Geen straf op deze mooie plek.

Na het meer van Busko gaat de normale weg via Kroatie naar Mostar. Dat betekent twee keer grens oversteken. Wij gaan liever via de witte weg over Bosnische grond. Ook geen straf. Aan het einde van een 30 km lange kronkelende weg met bijzonder weinig verkeer, komt een langgerekte bebouwing met om het huis één of twee BMW’s of Mercedesen uit Duitsland. En overal wordt (bij-)gebouwd.

Weer beneden rechtsaf naar Mostar, een relatief grote stad. Het wordt warmer en drukker maar we vinden onze weg. Net voor de camping stroopt het verkeer op en staan we stil. Het duurt een half uur voordat we verder kunnen. En we er achter komen dat we iets te ver zijn doorgereden. De slecht aangegeven weg naar camping Nereva (een grindpad) lag naast waar wij stilstonden….

De camping ligt naast de rivier en is rustig met heerlijke douches. Omdat het slechts €3,- kost nemen we een taxi naar de oude stad. Daar lopen we een klein rondje, maar in het centrum is het vanwege de drukte eerder schuifelen. Na de oude brug gaan we naar het hotelletje waar ik drie jaar geleden was en zoveel leerde van Aneka, de ontbijthulp. We horen van een jonge dame die ons uitnodigt om in haar restaurant te komen eten, dat Alisa, de oude eigenaresse, haar man is verloren en er door de familie is uitgezet. En ze vertelt dat Aneka getrouwd is en een tweeling heeft.

We danken haar en kijken even in een sieraden winkel waar traditioneel koper bewerkt wordt en we krijgen uitleg over de herkomst en methodes. Als we met een klein kunstwerkje naar buiten komen staat Alisa op ons te wachten. We kletsen wat en besluiten wat te drinken op het terrasje van bar Marshall, mijn favoriete terras van drie jaar geleden, vanwege de leuke muziek, het goede bier en het uitzicht. Alisa is nog steeds eigenaresse van deze bar en is getrouwd met de uitbater van de Döner bar ernaast.

Tijdens ons borreluurtje hebben we reuze schik met het kijken naar andere mensen,met het Tsjechische stel naast ons en af en toe een dansje maken met voorbijgangers. Met name met die ene peuter met wie we contact hadden, maar de ouders niet begrepen waarom hun kind wilde dansen en gek doen. Dan is het tijd voor diner en gaan we naar het idyllisch gesitueerde restaurant Papillon. De oude brug als uitzicht, het (mooie tweestemmige) gezang uit de minaret en naast ons drie vrolijke Duitse meiden die samen op eurotrip zijn.

We lopen nog even rond en gaan dan met de taxi naar de camping. Nog eentje dan! En dan naar bed. Leuke dag.